Elke maand wordt hier “een pareltje” uit ons werk uitgelicht.
Deze maand:
Wiskundige attitude
Dit pareltje komt uit het onderzoek van Simone van der Maeden naar wiskundige attitude ontwikkeling in het primair onderwijs*. Een leerkracht van groep 6/7/8 probeerde een opdracht uit om de wiskundige attitude van haar leerlingen te stimuleren:

Tijdens het terugblikken op de les vertelde de leerkracht:
“Ik denk dat we nu een proces met elkaar hebben doorgemaakt waarin we… Alle antwoorden zijn goed. En laten we vooral over de antwoorden praten. En laten we vooral over de processen praten. En niet zozeer dat is goed en dat is fout. En ik merk dat kinderen daardoor wat meer ruimte krijgen, denk ik, om zelf na te denken. […] En ik merk dat ze daardoor ook allemaal wel enthousiast aan de slag gaan omdat die soort, ja dat stemmetje in hun hoofd zegt van nee, maar dat is niet goed, dat is er dan niet.”
Wat laat dit pareltje zien?
De leerkracht merkt dat leerlingen enthousiast aan de slag gaan wanneer ze ruimte krijgen om zelf na te denken, zonder direct bang te hoeven zijn dat hun antwoord fout is. De open opdracht nodigt hen uit om eigen ideeën te verkennen en verschillende aanpakken te proberen.
Dat ging niet meteen vanzelf. Eerder vonden de leerlingen het lastiger om met open opdrachten aan de slag te gaan. Door zulke opdrachten vaker aan te bieden, leerden ze hier beter mee omgaan. Dit voorbeeld laat zien dat leerlingen kunnen groeien in hun wiskundige attitude en dat de manier waarop een leerkracht opdrachten en gesprekken vormgeeft, daarin een rol kan spelen.
Wat is de relatie met het Expertisepunt?
Gedurende schooljaar 2025-2026 onderzocht Simone van der Maeden samen met zes basisschoolleerkrachten in een professionele leergemeenschap hoe zij de wiskundige attitude van leerlingen konden stimuleren.
Dit onderzoek laat zien hoe leerkrachten in hun dagelijkse lespraktijk bewust kunnen werken aan de wiskundige attitude van leerlingen. Door ruimte te bieden aan eigen ideeën, verschillende aanpakken en gesprekken over denkprocessen, kunnen zij leerlingen stimuleren om met meer enthousiasme en betrokkenheid met wiskunde aan de slag te gaan.
* Promovenda: Simone van der Maeden, Begeleiders: Michiel Veldhuis, Michiel Doorman, Arthur Bakker.
Meer weten over dit onderzoek? Bekijk de onderzoekspagina van Simone van der Maeden.
Eerdere maanden:
Sep 2026 – Kansrekening, Marieke Spijkstra
Kansrekening
Dit pareltje komt uit het onderzoek van Marieke Spijkstra naar kansrekeningonderwijs. Tijdens een les kansrekening werken twee tweedeklassers vmbo-t aan de volgende opgave:

Eén van de leerlingen heeft de opdracht al gemaakt en heeft gekozen voor lootbox B. Wanneer hij ziet dat de leerling naast hem lootbox A omcirkelt, zegt hij:
“Dude, waarom kies jij lootbox A, wat heb je nou aan die skin?”
De andere leerling antwoordt:
“Ja maar, 20% kans, straks ben ik al mijn coins kwijt, da’s een veel te groot risico.”
Wat laat dit pareltje zien?
Dit is een mooi voorbeeld van hoe leerlingen kansen kunnen gebruiken om in een voor hen herkenbare en betekenisvolle situatie te redeneren en een keuze te maken. De opgave sluit aan bij de belevingswereld van leerlingen: gamen is voor veel jongeren een activiteit die een plek heeft in hun vrije tijd. Door kansrekening in zo’n context aan te bieden, kunnen leerlingen hun kennis en vaardigheden toepassen in een situatie die dicht bij hun dagelijks leven staat. Daarmee sluit de opgave aan bij het nieuwe kerndoel 11B: de leerling redeneert en rekent met kansen; op basis van kansen inschatten hoe waarschijnlijk het is dat gebeurtenissen plaatsvinden.
De reactie van de leerling biedt de docent bovendien een mooie aanleiding om met de klas te bespreken wat een kans van 20% betekent en hoe zo’n kans zich verhoudt tot het begrip risico. Precies die uitdaging staat centraal in het onderzoek van Marieke: wat hebben docenten nodig om dit kerndoel in hun lespraktijk te realiseren?
Wat is de relatie met het Expertisepunt?
Dit pareltje laat zien dat kansrekening meer is dan het optellen of vermenigvuldigen van breuken. Leerlingen moeten kansbegrippen ook kunnen herkennen, interpreteren en gebruiken om te redeneren in situaties uit hun dagelijks leven. Een context die aansluit bij hun belevingswereld kan daarbij helpen om rekenen-wiskunde te verbinden aan situaties die voor leerlingen betekenisvol zijn.
Het Expertisepunt Rekenen-Wiskunde werkt hier graag samen met onderwijsprofessionals aan.